Połóg jest okresem poporodowym, w którym cofają się wszystkie zmiany powstałe w czasie ciąży i porodu.

Wczesny połóg, który trwa 2 godziny po porodzie, nazywany jest także IV okresem porodu. Jako świeżo upieczona mama będziesz teraz pod ścisłą obserwacją położnej i lekarza.

Połóg późny trwa do 6-8 tygodni po porodzie. Składa się na niego wiele skomplikowanych zmian w Twoim organizmie, a do nich należą:

  • stopniowe zwijanie się macicy, oraz obkurczanie szyjki macicy, pochwy i wielu innych narządów, w które były w sąsiedztwie powiększającej się macicy
  • wydalanie odchodów połogowych – co jest związane z gojeniem się rany po łożysku i usuwaniu resztek nabrzmiałej w ciąży śluzówki macicy
  • rozpoczęcie i utrzymanie laktacji
  • powrót do pełnej sprawności funkcjonowania jajników
  • powrót normalnego funkcjonowania wszystkich układów organizmu kobiety: układu moczowego, krwionośnego, pokarmowego, hormonalnego i in.

Co nietypowego mogę zauważyć w swoim ciele w trakcie połogu?

I. odchody połogowe – są naturalnym następstwem porodu. Na wewnętrznej powierzchni macicy, po oddzieleniu łożyska tworzy się rana, która w czasie połogu powolutku się goi. Odchody są złożone ze złuszczającej się powierzchni tej rany a także z resztek narośniętej śluzówki macicy. Można zauważyć kilka rodzajów odchodów połogowych, których następowanie świadczy o procesie gojenia rany macicy:

  1. odchody krwiste – trwają 1-3 dni po porodzie
  2. odchody brunatne – do 7-10 dnia po porodzie
  3. odchody brudnożółte – trwają do ok 14 dnia po porodzie
  4. odchody szaro – białe – trwają do ok 3 tygodnia po porodzie
  5. zanikanie odchodów ma miejsce ok 4-6 tygodni po porodzie

II. skurcze połogowe – związane są z inwolucją (zwijaniem) macicy do rozmiarów sprzed ciąży – z masy ok 1000 g do masy ok 75 g. To, że będziesz je odczuwać w pierwszych dniach i w pewnych sytuacjach jest naturalnym skutkiem porodu. Wyróżnia się trzy rodzaje skurczy macicy:

  • stały toniczny skurcz macicy – trwający ok 7-10 dni po porodzie, nieodczuwalny
  • skurcze nakładające się na skurcz stały – trwają 3-4 dni po porodzie, niektóre kobiety odczuwają je silniej, a niektóre nie odczuwają ich wcale
  • skurcze odruchowe – powstałe w trakcie ssania piersi przez dziecko – dochodzi do nich na drodze hormonalnej (gdy dziecko ssie pierś, wydziela się oksytocyna która pobudza do wytwarzania mleka i do obkurczania się macicy)

III. rozpoczęcie i utrzymanie laktacji

Często pierwsza siara pojawia się u kobiet już w okresie ciąży. Siara jest pierwszym mlekiem, zawierającym dużo przeciwciał odpornościowych, jest więc dla dziecka bardzo zdrowe i sycące. Siara utrzymuje się do 4-5 dni po porodzie.

Kolejnym etapem rozwoju mleka jest mleko przejściowe. Jest produkowane do ok 14 dnia po porodzie i zawiera, tak jak siara, dużo immunoglobulin, makrofagów i limfocytów, które tworzą u dziecka odporność.

Po dwóch tygodniach od porodu zaczyna produkować się mleko dojrzałe – ostateczna postać mleka kobiecego, które jest pożywne i sycące. Dzięki niemu Twoje maleństwo będzie zdrowo rosło i przybierało na wadze.

Pamiętaj, że na prawidłowe wydzielanie mleka ma największy wpływ regularność przystawiania dziecka do piersi!

Bądź nadal aktywna!

Połóg jest okresem, w którym jesteś narażona na wiele komplikacji ze strony układu żylnego i krwionośnego. Z tego powodu zachodzi konieczność zapobiegania chorobie zakrzepowej. Najprostszym sposobem jest wczesne uruchamianie do aktywności po porodzie i przeprowadzanie prostych ćwiczeń usprawniających kondycję i poprawiających krążenie krwi we wszystkich partiach ciała.

Kiedy możemy znowu podjąć współżycie?

Najbardziej niebezpieczna jest teraz dla Ciebie możliwość zakażenia gojącej się rany macicy. Z tego powodu współżycie płciowe najlepiej jest podjąć po zaniknięciu odchodów połogowych, chyba że lekarz pozwoli na to wcześniej.

2-3 tygodnie po porodzie zgłoś się do swojego ginekologa i wypytaj go o wszystko, co Cię nurtuje.

 

 

 

Kiedy problem pojawia się w toalecie…

 

Po porodzie możesz mieć problemy z oddawaniem moczu, z nietrzymaniem moczu, z oddawaniem stolca, z hemoroidami. Nie martw się, każda z tych dolegliwości jest do przepracowania.

Gdy problemem jest samo oddawanie moczu – może to być spowodowane naciągnięciem mięśni krocza lub mikrourazami cewki moczowej po porodzie. Spróbuj się odprężyć, wejść pod prysznic i po prostu oddawać mocz polewając sobie krocze ciepłą wodą.

U dużej części kobiet po porodzie pojawia się problem nietrzymania moczu – popuszczania kropelek moczu przy okazji śmiechu, kichania, wysiłku, z przepełnienia pęcherza. Jest to spowodowane przeciążeniem mięśni przepony miednicy, a problem ten może się utrzymywać nawet do 2-3 miesięcy po porodzie. Nie spodziewałaś się tego, ale nie martw się – praca nad mięśniami Kegla powinna stopniowo zlikwidować tę przykrą dolegliwość. Ćwicz je seriami po kilka razy dziennie – zaciskaj i rozluźniaj mięśnie krocza tak, jakbyś chciała zatrzymać i zaraz wypuścić strumień moczu.

Trudności w oddawaniu stolca także należą do częstych dolegliwości kobiet w połogu. Przez pierwsze 3 doby nie powinnaś mieć tego problemu, ponieważ organizm podczas porodu naturalnie się oczyścił i w pierwszych dniach nie ma czym się wypróżniać. Gdy nadejdzie ten moment możesz odczuwać duży dyskomfort spowodowany obecnością szwów na kroczu, bolesnością krocza i okolic odbytu. Chwilowo możesz sobie pomóc podczas parcia na stolec podtrzymując pewnie krocze wkładką. Warto wzbogacić dietę w produkty bogate w błonnik, które zapobiegną zaparciom i ułatwią oddawanie stolca.

Jeżeli przyczyną problemów z wypróżnianiem są hemoroidy, pociesz się że nie jesteś odosobniona. Wiele kobiet doznaje tej wątpliwej przyjemności w ciąży lub nabawia się ich podczas ciężkiego porodu. W przypadku żylaków odbytu wzbogacenie diety w błonnik i 3 litry płynów dziennie ułatwi wypróżnianie, a dostępne w aptekach środki bez recepty pomogą w gojeniu żylaków.

Kiedy może pojawić się pierwsza po ciąży miesiączka?

To, kiedy pojawi się miesiączka zależy w głównej mierze od tego, czy karmisz piersią sumiennie, czy też nie.

U kobiet, które karmią dziecko wyłącznie piersią, na żądanie dziecka (czyli bez przerw większych niż 4 godzin, w ilości 8 karmień na dobę), nie będą miały miesiączki tak długo, ile trwa ten tryb karmienia piersią. Przy tak regularnym karmieniu wydzielanie oksytocyny zahamuje nawrót czynności jajników.

U kobiet, które nie karmią regularnie, dokarmiają dzieci mieszankami lub robią przerwy nocne dłuższe niż 5 godzin, miesiączka może pojawić się nagle, nawet po 20 dniach po zaprzestaniu regularności karmień. W tym przypadku wahania poziomu oksytocyny spowodują szybszy powrót czynności hormonalnej jajników

U kobiet nie karmiących piersią miesiączka pojawi się w 55-60 dniu połogu, a w niektórych przypadkach już od 20 dnia połogu.

Jakie objawy powinny mnie zaniepokoić?

W połogu toczy się wiele trudnych procesów, niektóre mogą się zaburzać. Dlatego należy dokładnie obserwować swój organizm, a gdy pojawią się któreś z poniższych objawów, powinnaś zgłosić się natychmiast do lekarza:

  • Obfite krwawienia
  • Cuchnące odchody lub ich brak
  • Utrzymujący się ból w dole brzucha lub w kroczu
  • Zaczerwienienie rany pooperacyjnej lub krocza
  • Dreszcze, gorączka, utrzymujące się stany podgorączkowe
  • Bolesne zgrubienie w piersi
  • Ból, obrzęk i zaczerwienienie kończyn dolnych

Gdy mój stan emocjonalny nie jest najlepszy…

Znalazłaś się w nowej dla siebie sytuacji, po przeżyciu ciężkiego porodu z nowym małym człowiekiem pod opieką. Nie jesteś pewna że cieszysz się z macierzyństwa? Czujesz rozdrażnienie, jesteś płaczliwa i boisz się, że nie podołasz nowym obowiązkom? Nie martw się, nie Ty jedna masz takie myśli! Nazywa się to przygnębieniem poporodowym, inaczej Baby Blues, i spotyka większość kobiet po porodzie (nawet 25-85%). Obniżenie nastoju ma związek ze zmianami hormonalnymi i ciągłym uczuciem zmęczenia, a ten stan przechodzi samoczynnie po kilku dniach.

Gorzej, gdy pojawiają się lęki, bezsenność, obniżone łaknienie, uczucie bezwartościowości i inne czarne myśli. Rzadziej mogą pojawiać się urojenia i oderwanie od rzeczywistości, zobojętnienie, zaprzestanie jedzenia. Gdy rodzina zauważy takie zmiany, lepiej skontaktować się z lekarzem. Prawdopodobnie świadczy to o chorobach psyche i wymaga leczenia.